در هالیوود، کارگردانانی هستند که امضایشان پایِ کمدیهای سریع، شوخطبع و اغلب “بهروز” حک شده است. ویل گلوک (Will Gluck) یکی از این استعدادهای درخشان است؛ کارگردانی که توانسته است فرمولِ ساختِ کمدیهای جوانپسند و رمانتیک را با ظرافتی خاص، به مرحلهی اجرا درآورد و آثاری خلق کند که هم در گیشه موفق باشند و هم نظر منتقدان را جلب کنند.
ویل گلوک، که تحصیلات حقوقی خود را نیمهکاره رها کرد تا رؤیای فیلمسازی را دنبال کند، باهوشیِ ذاتی خود را در درکِ دیالوگهای نیشدار و موقعیتهای کمدیِ غیرمنتظره به کار گرفت. او از همان ابتدا نشان داد که در خلقِ کاراکترهایی که مخاطب با آنها همذاتپنداری میکند و در فضایی مدرن و واقعگرایانه (اما اغراقشده) قرار دارند، استاد است.
آنچه آثار ویل گلوک را متمایز میکند، ترکیبِ هوشمندانهی این عناصر است:
ویل گلوک با فیلمهایی چون Easy A (۲۰۰۹)، استعداد خود را در خلقِ کمدیهای دبیرستانیِ هوشمندانه نشان داد. اما اوجِ شهرت او با کمدی رمانتیک Friends with Benefits (۲۰۱۱) رقم خورد. این فیلم با بازی جاستین تیمبرلیک و میلا کونیس، نه تنها در گیشه موفق بود، بلکه با دیالوگهای بیپرده و بازیِ دلنشینِ بازیگران، به یکی از آثارِ کالتِ کمدیهای رمانتیکِ دهه ۲۰۱۰ تبدیل شد.
او همچنین با اقتباس از کتابهای محبوب کودکان، شخصیت Peter Rabbit (۲۰۱۸) و دنبالهی آن Peter Rabbit 2: The Runaway (۲۰۲۰) را به پرده سینما آورد و توانست در ژانر خانوادگی نیز موفقیتِ چشمگیری کسب کند.
