در تاریخ سینمای بلاکباستری و ژانر جاسوسی-اکشن، کمتر فیلمسازی وجود دارد که توانسته باشد یک مجموعه عظیم سینمایی را نه یکبار، بلکه دو بار در حساسترین پیچهای تاریخیاش نجات دهد و آن را بازتعریف کند. مارتین کمبل (Martin Campbell)، فیلمساز نیوزیلندیتبار، با دیدگاهی حسابشده، کاتهای دقیق و تسلط بینظیر بر فیزیک صحنههای اکشن، خالق برخی از ماندگارترین لحظات پرده نقرهای در سه دهه گذشته بوده است.
مارتین کمبل کار حرفهای خود را به عنوان فیلمبردار در انگلستان آغاز کرد؛ تجربهای که بعدها چشم بصری دقیق و وسواس او در قاببندیهای اکشن را شکل داد. او در اواخر دهه ۱۹۷۰ با ورود به عرصه تهیهکنندگی و سپس کارگردانی، استعداد شگرف خود را در مجموعههای تلویزیونی جنایی مانند The Professionals و Minder نشان داد.
نقطه عطف دوران کاری کمبل در تلویزیون بریتانیا، ساخت مینیسریال تحسینشده و دلهرهآور Edge of Darkness (۱۹۸۵) برای شبکه BBC بود؛ اثری با لایههای سیاسی و معمایی درباره پروندههای آلودگی هستهای که موفق به کسب ۶ جایزه بفتا (BAFTA) شد و نام کمبل را در ردیف برترین کارگردانان نسل خود تثبیت کرد.
بزرگترین میراث سینمایی کمبل بدون شک در سری فیلمهای جیمز باند خلاصه میشود:
هنر کمبل تنها به مأموران مخفی MI6 محدود نشد؛ او در سال ۱۹۹۸ با ساخت The Mask of Zorro، روح سینمای ماجراجویی کلاسیک را احیا کرد. این فیلم با شیمی فوقالعاده میان آنتونیو باندراس و کاترین زتا جونز و اجرای درخشان آنتونی هاپکینز، نامزد دو جایزه اسکار و گلدن گلوب شد.
او در سال ۲۰۰۰ با فیلم دلهرهآور Vertical Limit به ارتفاعات مرگبار K2 رفت و با بهرهگیری از لوکیشنهای طبیعی و بدلکاریهای میدانی، تسلط خود بر اکشنهای پرتنش محیطی را به رخ کشید.
