در تاریخ سینمای معاصر، کمتر بازیگری وجود دارد که مانند جان فلیکس آنتونی سینا (John Felix Anthony Cena) توانسته باشد چنین تغییر مسیر جسورانهای را انجام دهد. از محبوبترین ستاره کشتی کج (WWE) در تمام دوران، تا تبدیل شدن به یک بازیگر تمامعیار که نه تنها در فیلمهای اکشن، بلکه در کمدیهای ظریف نیز قدرت خود را به رخ میکشد؛ جان سینا اکنون یکی از چهرههای اصلی هالیوود است. او ثابت کرد که عضلات بزرگ، لزوماً به معنای محدود بودن در نقشهای تکبعدی نیست.
بسیاری از کشتیگیران وقتی وارد سینما میشوند، در نقشهای اکشنِ یکنواخت گیر میکنند. اما جان سینا مسیر متفاوتی را انتخاب کرد. او با پذیرفتن نقشهای کمدی در فیلمهایی مثل Trainwreck، نشان داد که به شدت به تواناییهای خود در بداهه و طنز اعتماد دارد. این هوشمندی در انتخاب نقش، به او اجازه داد تا از یک «قهرمان اکشنِ کلیشهای» به یک بازیگر «شخصیتمحور» تبدیل شود که میتواند مخاطب را هم بخنداند و هم میخکوب کند.
بدون شک، همکاری او با جیمز گان در دنیای سینمایی دیسی، فصل جدیدی در حرفه سینمایی سینا بود. نقش «صلحطلب» (Peacemaker) در فیلم The Suicide Squad و سریال اختصاصی آن، شاهکاری از تعادل میان خشونت، طنز سیاه و آسیبپذیری انسانی بود. سینا در این نقش نشان داد که میتواند کاراکتری را که در ابتدا «ضدقهرمان» به نظر میرسد، به شخصیتی خاکستری و محبوب تبدیل کند.