در تاریخ بالیوود کمتر بازیگری را میتوان یافت که بیش از چهار دهه در اوج بماند، در هر دهه خود را بازتعریف کند و همچنان به اندازه روزهای جوانیاش پرحرارت و پرانرژی ظاهر شود. آنیل کاپور (Anil Kapoor) زاده ۲۴ دسامبر ۱۹۵۶ در بمبئی، نه تنها نماد تداوم و تطبیقپذیری است، بلکه یکی از پیشگامان سینمای هند در ورود به صحنههای بینالمللی و هالیوود بهشمار میرود.
آنیل کاپور فرزند تهیهکننده باسابقه، سوریندر کاپور، کار خود را با نقشهای کوچک در اواخر دهه ۷۰ آغاز کرد، اما نقطه عطف بزرگ او با فیلم تحسینشده Woh Saat Din (۱۹۸۳) و سپس درام تاریخی Mashaal (۱۹۸۴) در کنار دیلیپ کومار رقم خورد که نخستین جایزه فیلمفر را برای او به همراه داشت.
در ادامه، اکران شاهکارهایی همچون Mr. India (۱۹۸۷)، Tezaab (۱۹۸۸) و Ram Lakhan (۱۹۸۹) او را به یکی از پولسازترین و محبوبترین ستارههای سینمای تجاری هند تبدیل کرد. تکیهکلام ماندگار او در فیلم تِزاب («Ek Do Teen») و انرژی وصفناپذیر رقصهایش، نسلهای متمادی از سینمادوستان را مجذوب خود ساخت.
با ورود به دهه ۲۰۰۰، آنیل کاپور نشان داد که فقط یک سوپراستار فیلمهای اکشن-کمدی نیست. بازی فوقالعاده او در درام نظامی Pukar (۲۰۰۰) جایزه معتبر فیلم ملی هند (National Film Award) برای بهترین بازیگر مرد را برایش به ارمغان آورد.
یک سال بعد، با بازی در نقش روزنامهنگاری که برای یک روز نخستوزیر ایالت میشود در فیلم کالت و جاودانه Nayak: The Real Hero (۲۰۰۱)، یکی از ماندگارترین پرسوناژهای سینمای هند را خلق کرد.
آنیل کاپور جزو معدود بازیگران هندی است که در آثار بینالمللی نقشهایی تعیینکننده ایفا کرده است:
آنیل کاپور در سالهای اخیر با انتخابهای هوشمندانه نشان داده که سن تنها یک عدد است. بازی پرابهت و احساسی او در نقش پدر رنبیر کاپور در بلاکباستر طوفانی Animal (۲۰۲۳) و حضور مقتدرانهاش در درام هوایی Fighter (۲۰۲۴)، بار دیگر او را در کانون توجه جوایز اصلی سینمای هند قرار داد.
