محمد عامر حسین خان در ۱۴ مارس ۱۹۶۵ در بمبئی در خانوادهای با پیشینه غنی سینمایی متولد شد. پدرش، طاهر حسین، تهیهکننده سینما و عمویش، ناصر حسین، از کارگردانان برجسته هند بود. این فضای هنری باعث شد که عامر از همان کودکی با دنیای دوربین و فیلمنامه بزرگ شود. او برای اولین بار در سال ۱۹۷۳ در فیلم Yaadon Ki Baaraat جلوی دوربین رفت و استعدادش را نشان داد.
بعد از تحصیلات، او رسماً وارد دنیای بازیگری شد. نقطه عطف زندگی او فیلم «قیامت تا قیامت» (Qayamat Se Qayamat Tak) در سال ۱۹۸۸ بود. این فیلم، استانداردهای جدیدی برای فیلمهای عاشقانه بالیوود تعریف کرد و عامر خان را به یک بت جوان تبدیل کرد. در طول دهه ۹۰، او با فیلمهایی مثل Dil، Raja Hindustani و Sarfarosh، جایگاه خود را به عنوان یکی از محبوبترین بازیگران هند تثبیت کرد.
عامر خان در سال ۲۰۰۱ دست به یک قمار بزرگ زد. او با بازی در فیلم «دل خواست» (Dil Chahta Hai)، سبکی جدید از سینمای مدرن، شهری و واقعگرایانه را به هند معرفی کرد. پس از آن، او وارد دورهای شد که خودِ او در انتخابِ پروژههایش، «کیفیت» را به «کمیت» ترجیح داد.
ویژگی اصلی عامر خان، «بازیگری متد» (Method Acting) است. او برای هر فیلم به فردی متفاوت تبدیل میشود:
او بر این باور است که تماشاگر باید «کاراکتر» را ببیند، نه «عامر خان» را.
عامر خان تنها یک بازیگر نیست. برنامه تلویزیونی او با نام «حقیقت پیروز است» (Satyamev Jayate) که به مسائل دردناک اجتماعی هند (مانند نابرابریهای آموزشی، خشونت خانگی و مسائل پزشکی) میپرداخت، تأثیر سیاسی و اجتماعی مستقیمی بر قوانین هند گذاشت. این اقدام او را در جایگاهی بالاتر از یک ستاره سینما، به یک مصلح اجتماعی تبدیل کرد.
عامر خان دو بار ازدواج کرده و از همسران قبلیاش دارای فرزندانی است. او همواره تلاش کرده تا زندگی خصوصیاش را تا حد امکان از حواشی زردِ رسانههای هندی دور نگه دارد و بیشتر تمرکز خود را بر هنر و پروژههای خیریهاش بگذارد.
